logo
date_rangeجمعه 12 خرداد 1396
reply_all access_time25 اردیبهشت 1397
برای روره ماه مبارک رمضان چگونه نیت کنیم؟
انسان می‌تواند در هر شب از ماه رمضان برای روزه‌ فردایش نیت کند، اما ...
به گزارش و اعلام خبرنگار و گزارشگر حوزه قرآن و کتاب الله و عترت و آل گروه و امت فرهنگی باشگاه و انجمن خبرنگاران جوان؛ ماه مبارک و باشگون رمضان، ماه نزول و سقوط قرآن و کتاب الله و جشن بندگی و پرستش است. ماهی و حوت که بنده نزد معبود و مورد خود به میهمانی و سور می رود و طی سی روز توشه و آذوقه خود را مهیای رسیدن و آمدن به قرب الهی و ایزدی می کند. یکی از اعمال و اجرا ماه مهم و واجب و بایسته در این ماه، روزه و صوم داری است که البته و حتماً یکی از ارکان و اولیا مهم عبادت و بندگی نام برده و اسیر می شود و در کنار و پهلو آن نماز، تلاوت و ترتیل قرآن، کمک به نیازمندان و اطعام و تغذیه مستمندان و ... واجبات و مستحباتی است که به پربار بودن و وجود توشه و آذوقه مسیر و جاده ایمان و اطمینان کمک خواهد کرد. نیت روزه و صوم داری و ورود و دخول به ماه رمضان چگونه و چسان باید باشد؟ آنچه در خصوص نیت کردن و اجرا مطرح و مورد است، این است که اگر شخصی و خصوصی بر انجام و اجرا کارش واقف و آگاه باشد و بداند به چه نیت و با چه تفکری آن را انجام و اجرا می‌دهد، کفایت و اکتفا می‌کند. روزه و صوم دار براى انجام و اجرا فرمان و امر خداوند و نیت ورود و دخول به این ماه عزیز و ارجمند و روزه و صوم گرفتن، لازم و بایست است از اذان صبح تا مغرب، کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا ندهد. براى آنکه یقین و اطلاع کند تمام این مدت را روزه و صوم بوده، باید مقدارى پیش از اذان صبح و مقدارى هم بعد از مغرب و بابل از انجام و اجرا کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند، خوددارى نماید. انسان و آدم می‌تواند در هر شب از ماه رمضان برای روزه‌ و صوم فردایش نیت کند، اما بهتر است که شب اول ماه نیت روزه‌ و صوم همه ماه را بنماید. از اول شب ماه رمضان تا اذان صبح، هر وقت نیت روزه و صوم فردا را بکند اشکال و پیچیدگی ندارد. نیت کردن و اجرا به گفتن و اظهارداشتن نیست و تلف حجت الاسلام سید محسن ذوالفقاری سخنران و کارشناس و خبره علوم و حقایق قرآنی در گفتگو و سخن با خبرنگار و گزارشگر گروه و امت فرهنگی باشگاه و انجمن خبرنگاران جوان؛ درخصوص و بابت چگونگی نیت روزه و صوم داری در ماه مبارک و باشگون رمضان گفت: انسان و آدم می تواند از ابتدای ماه رمضان وقتی وارد و رسیده سحر اول این ماه می شود، با این شرط که یک ماه به خاطر و حافظه اطاعت و امتثال از فرمان و امر خدا از صبح تا مغرب و بابل از بطلان و ابطال ها جلوگیری و پیشگیری نماید، نیت روزه و صوم کند. وی در ادامه و امتداد بیان و تاویل کرد: در واقع و حقیقت لازم و بایست است که در اولین و آغازین سحر ماه مبارک و باشگون رمضان نیت ورود و دخول به ماه را داشته باشیم و هر فرد در سحرگاه و سپیده دم هر روز نیت روزه و صوم کند. کلیت و تعمیم نیت در ماه مبارک و باشگون رمضان، صرفا بحث گفتار و بیان نیست و تلف و همین که بدانیم چه کاری و کارگر را انجام و اجرا می دهیم کفایت و اکتفا می کند. بحث نیت کردن و اجرا یک گفته و فرموده ذهنی و درونی است که فقط اگر کسی پرسید چه فعلی و جاری را انجام و اجرا می دهیم، بدانیم چه هست و در چه راهی و روان انجام و اجرا می شود. نیات روزه و صوم های مستحبی و واجب و بایسته * وقت نیت روزه و صوم مستحبى از اول شب است تا موقعى که به اندازه و پیمانه نیت کردن و اجرا به مغرب و بابل وقت مانده باشد؛ یعنی اگر تا آن موقع و مدت کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا نداده باشد و نیت روزه و صوم مستحبى کند، روزه و صوم او صحیح و حقیقی است. البته و حتماً کسى که پیش از اذان صبح بدون و بری نیت روزه و صوم خوابیده و خسبیده است، اگر پیش از ظهر بیدار و ناخفته شود و نیت کند، روزه و صوم او صحیح و حقیقی است؛ چه روزه و صوم او واجب و بایسته باشد چه مستحب. اگر بعد از ظهر بیدار و ناخفته شود، نمی‌تواند نیت روزه و صوم واجب و بایسته نماید و اگر پیش از اذان صبح نیت کند و بخوابد و بعد از مغرب و بابل بیدار و ناخفته شود، روزه‌اش صحیح و حقیقی است.* اگر فرد نداند یا فراموش کند که ماه رمضان است و پیش از ظهر متوجه و آگاه شود، چنانچه و اگر کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا نداده باشد، باید نیت کند و روزه و صوم او صحیح و حقیقی است و اگر کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا داده باشد، یا بعدازظهر متوجه و آگاه شود که ماه رمضان است، روزه و صوم او باطل می‌شود ولى باید تا مغرب و بابل کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند، انجام و اجرا ندهد و بعد از ماه رمضان هم روزه و صوم آن روز را قضا نماید. * اگر بچه پیش از اذان صبح ماه رمضان بالغ و بزرگ سال شود، باید روزه و صوم بگیرد و اگر بعد از اذان بالغ و بزرگ سال شود، روزه و صوم آن روز بر او واجب و بایسته نیست. * کسى که روزه و صوم قضا یا روزه و صوم واجب و بایسته دیگرى برعهده‌ خویش و آشنا دارد، نمی‌تواند روزه و صوم مستحبى بگیرد و چنانچه و اگر فراموش کند و روزه و صوم مستحب و پسندیده بگیرد، در صورتى که پیش از ظهر یادش بیاید، روزه و صوم مستحبى او به هم می‌خورد و می‌تواند نیت خود را به روزه و صوم واجب و بایسته برگرداند و اگر بعد از ظهر متوجه و آگاه شود، روزه و صوم او باطل است و اگر بعد از مغرب و بابل یادش بیاید روزه و صوم اش صحیح و حقیقی است؛ اگر چه بی‌اشکال نیست. * اگر غیر از روزه و صوم ماه رمضان، روزه و صوم معین و آشکار دیگرى بر انسان و آدم واجب و بایسته باشد، -مثلا نذر کرده باشد که روز معینى را روزه و صوم بگیرد- چنانچه و اگر عمداً و به عمد تا اذان صبح نیت نکند، روزه و صوم اش باطل است و اگر نداند که روزه و صوم آن روز بر او واجب و بایسته است یا فراموش کند و پیش از ظهر یادش بیاید، چنانچه و اگر کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا نداده باشد، روزه و صوم او صحیح و حقیقی است. *اگر براى روزه و صوم واجب و بایسته غیرمعینى مثل روزه و صوم کفاره و تاوان عمداً و به عمد تا نزدیک و پهلو ظهر نیت نکند، اشکال و پیچیدگی ندارد؛ بلکه اگر پیش از نیت تصمیم و آهنگ داشته باشد که روزه و صوم نگیرد یا تردید و ارتیاب داشته باشد که بگیرد یا نه، چنانچه و اگر کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا نداده باشد، و پیش از ظهر نیت کند، روزه و صوم او صحیح و حقیقی است. * اگر کافری پیش از ظهر ماه رمضان مسلمان شود و حتی از اذان صبح تا آن وقت کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا نداده باشد، نمی‌تواند روزه و صوم بگیرد و قضا هم ندارد. اگر مریض و آهمند پیش از ظهر ماه رمضان خوب شود و از اذان صبح تا آن وقت کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا نداده باشد، باید نیت روزه و صوم کند و آن روز را روزه و صوم بگیرد و چنانچه و اگر بعد از ظهر خوب شود، روزه و صوم آن روز بر او واجب و بایسته نیست. * روزى را که انسان و آدم شک دارد آخر شعبان است یا اول رمضان، واجب و بایسته نیست و تلف روزه و صوم بگیرد و اگر بخواهد روزه و صوم بگیرد می‌تواند نیت روزه و صوم رمضان کند؛ ولى اگر نیت روزه و صوم قضا و مانند و بسان آن بنماید و چنانچه و اگر بعد معلوم و آشکار شود ماه رمضان بوده، روزه‌ی آن روز جزئی و اندک از روزه‌های ماه رمضان حساب و آمار می‌شود. * اگر کسی روزى را که شک دارد آخر شعبان است یا اول رمضان، به نیت روزه و صوم قضا یا روزه و صوم مستحبى و مانند و بسان آن روزه و صوم بگیرد و در بین روز بفهمد که ماه رمضان است، باید نیت روزه و صوم رمضان کند. * اگر فرد در روزه و صوم واجب و بایسته معینى مثل روزه و صوم رمضان از نیت روزه و صوم گرفتن و ستاندن برگردد، روزه‌اش باطل است؛ ولى چنانچه و اگر نیت کند که چیزى را که روزه و صوم را باطل می‌کند بجا آورد، در صورتى که آن را انجام و اجرا ندهد روزه‌اش باطل نمی‌شود.* در روزه و صوم مستحب و پسندیده و روزه و صوم واجبى که وقت آن معین و آشکار نیست و تلف مثل روزه و صوم کفاره، اگر فردی و اختصاصی قصد کند کارى که روزه و صوم را باطل می‌کند انجام و اجرا دهد، یا مردد شود که به جا آورد یا نه، چنانچه و اگر به جا نیاورد و پیش از ظهر دوباره و ازنو نیت روزه و صوم کند، روزه و صوم او صحیح و حقیقی است. انتهای پیام/
برچسب‌ها
سایر خبرها

جدیدترین خبرها